Het netwerk HR & Communicatie is 10 jaar geleden opgericht door fanatiekeling en gepassioneerd vakidioot Inge Beckers. Ik vond het in 2015 interessant dat zij in dat gat tussen HR en Communicatie sprong aangezien dat in organisaties nog compleet gescheiden werelden waren. We kwamen in contact met elkaar en daarmee in gesprek over thema’s als vitaliteit, employer branding en talentontwikkeling. Ik geloofde dat er prachtige dingen konden gebeuren op dat snijvlak, als de vakgebieden elkaar maar beter zouden begrijpen. Zij vroeg mij vorige week, in het kader van het 10 jarig bestaan van het netwerk, om terug te blikken op een aantal blogs en een white paper die we samen hebben geschreven. Ik had de volgende 3 blogs gepost op het platform. Hier staan ze allemaal op een rij: https://hr-communicatie.nl/author/yvdgraft/. En onze paper over vitaliteit: https://hr-communicatie.nl/toolbox/hoe-bevorder-leefstijl-en-vitaliteit-op-werkvloer/

Onderstaand mijn reflectie van maximaal 250 woorden op de ontwikkeling van hoe we naar mensen en vraagstukken kijken in organisaties in de afgelopen 10 jaar.

“Wat ons leven vormgeeft zijn de vragen die we ons stellen, de vragen die we weigeren te stellen of nooit aan denken om te stellen.”

Deze quote van Amerikaanse filosoof Sam Keen (1931) raakt bij mij wel de snaar van afgelopen 10 jaar in het vak van mens- en organisatieontwikkeling en specifiek het vak van learning & development. We zijn afgelopen 10 jaar bewuster geworden van de wereld om ons heen en daarmee van onszelf doordat we onszelf vragen zijn gaan stellen. De snel veranderende maatschappij en markt dwingen ons om ontmoetingen aan te gaan met mensen uit andere disciplines, met andere basishoudingen en opvattingen wat verwondering maar ook verwarring en chaos tot stand brengt. Chaos over identiteitsvraagstukken zowel op organisatie- als op individueel niveau leiden tot problemen óf mogelijkheden. Hoe ervaar je deze chaos? Welke grondhouding neem je aan? Hoe is je reflectievermogen?

In de nabespreking van een serious live game waarin mensen met elkaar ervaren hoe de toekomst eruit ziet en wat dat betekent voor hun plek in de organisatie, merk ik een toenemende diepgang door een reflectieve houding. De nieuwsgierigheid wint het van angst. Maar ook in 1-1 coachgesprekken waarin je bewust wordt van patronen en opvattingen, ervaar ik de verbinding in het aandachtig luisteren en tegelijkertijd die verbluffende en gedurfde vraag te stellen.

Entonces, welke vragen wil jij jezelf stellen in de komende 10 jaar?