Heel veel  transitiemomenten gaan gepaard met een zekere pijn. Een beproeving die dient om ons als mens te laten evolueren en een stap te laten maken. Denk aan ouder worden of een ouder worden of aanpassen aan een veranderende omgeving (verhuizing) of in organisatietermen; veranderende markt.

Pijnloze verandering?

Ik zie om mij heen dat sommige transitiemomenten pijnloos gedaan willen worden. We kunnen zelf kiezen voor een keizersnede op afspraak en geheel pijnloos met een ruggenprik om ons kind te bevallen. We kiezen in het aannemen van mensen en het behouden van mensen voor de snelle resultaat- en oplossingsgerichte personen en daarbij passende drijfveren. Wat zegt dat over onze organisaties en onze samenleving?

Ik moet eerlijk zijn. Het is een ware uitdaging. Om de confrontatie aan te gaan heb je veel moed en een berg zelfvertrouwen nodig. De durf om voor jezelf op te komen en tegelijkertijd in contact te blijven met de ander. Dat zijn zaken waar we ons hele leven mee bezig zijn.

Voor het eerst ├ęcht heimwee

Ware transitie heb ik aan den lijve mogen ervaren afgelopen zomer. We verhuisden met 3 jonge kinderen van een klein stadje in de randstad, Weesp naar de 5e stad van Nederland, Eindhoven. Op papier klopte het verhaal, groter huis, fijne tuin…Dit was wat we wilden….toch? Tot dat het zover was en ik aan alles ging twijfelen. Gelukkig las ik in diverse blogs dat dat normaal was, die onzekerheid. Ervaringsdeskundigen in mijn omgeving gaven aan dat dit een normale reactie was.

Maar toch. Wat een intensiteit, dat gevoel van twijfel als je midden in de veranderingen zit met huilende kinderen met heimwee, een baby die alleen maar wilt ontdekken in een huis dat op z’n kop staat, Hoezo, ik heb geen onderbroek? doe die van vandaag nog maar een keer aan.. Je mist je vriendjes?…snap ik schat. Wat doe je je kinderen aan met een verhuizing?!

Alle nieuwe prikkels moeten incasseren en tegelijkertijd continu die gedachten dat het in Weesp veel makkelijker was. Waar is de school? Help, ik zoek een Albert Heijn en geen Jumbo! Herkenning. dat is wat je dan wilt, iets waar je je vertrouwd mee voelt. En de heimwee was nieuw voor me. Deze intensiteit had ik nog nooit gevoeld. Want ik krijg juist veel energie van nieuwe ontdekkingen.

Ik kreeg van mijn BFF en oplaadcoach Maria van Tilburg deze mooie quote van Winnie de Poeh:

“How Lucky I Am to have something that makes Saying Goodbye so Hard”

En ik kan nu, na 6 weken de woorden nemen die Maria mij toen aanreikte: “Tegelijkertijd heeft deze periode me verrijkt. Het heeft mijn gevoelsleven vergroot en daarmee inlevend vermogen. En nu kan ik weer langzaam innerlijke en uiterlijke kracht opbouwen. Het is een overgang voor de kinderen en ons en dat is heftig maar ook zo verrijkend.” 

Inmiddels begin ik de rijkdom van deze ervaring te zien. In je opvoeding meekrijgen dat het leven een ervaring is waar leuke en lastige kanten aan zitten, lijkt me heel verrijkend en maakt je niet meteen een slechte ouder;-)