De corona crisis en daarmee gepaarde maatregelen zorgen ervoor dat ons bewustzijn in een stroomversnelling gaat. We merken dat onze gedachten en daarmee gepaarde gevoelens dynamisch zijn en snel veranderen, omdat onze toekomst onzeker is. We zijn veel thuis en laten daarmee misschien wel meer gevoel toe. Dat geeft van de ene kant meer inbedding in onszelf en tegelijkertijd geeft het chaos.

Het rationele Nederland

Ik las dat Nederland best rationeel met de corona crisis omgaat. Tuurlijk, we klappen voor onze zorgprofessionals en minister Rutte leunt naar voren om zijn betrokken boodschap over te brengen, maar tegelijk heb ik nog niemand zien huilen om het verlies wat Covid-19 heeft veroorzaakt. In andere Europese landen hebben overledenen in de krant gestaan met hun portret om ze te eren. Het raakte me en deed me denken aan een training die ik in 2004 mocht geven aan buitenlandse PhD’s natuurkunde. Een immense Russische jongen van 25 vertelde over zijn ervaring in de Nederlandse bedrijfscultuur en het wonen in Nederland. Hij gaf aan dat hij het vreemd vond dat de koningin niet in het openbaar huilde om haar gestorven echtgenoot. Zie hier de impact van het gedrag van leiders. Een goede leider in tijden van crisis kan beide delen, zowel het gevoelsmens als de verstandelijke in zichzelf, tonen aan de buitenwereld.

In de methodiek van voice dialogue werk ik graag met de polariteiten om de coachee te laten ervaren dat de dominante kant niet de enige kant is. Dat de andere kant in jezelf aanwezig is, maar wel ruimte nodig heeft om weer zichtbaar te worden. En dat vraagt rust en ruimte creƫren voor jezelf.

Zou dit nu ook gebeuren tijdens de coronatijd? Dat het rationele deel ruimte maakt voor het gevoelsmens in ieder van ons? Of andersom natuurlijk. Of laten onze gedachten en opvattingen daarover het niet toe en gaan we door met waar we mee bezig waren?