wat wij westerlingen kunnen leren van de Japanse levensfilosofie…

Al sinds ik moeder ben, vouw ik graag een blaadje tot een vorm, ook wel origami genoemd. Ik merk dat als ik ‘iets creatiefs’ wil doen met de kinderen, ik snel naar deze vorm grijp. De kleine 2-jarige Swaen vouwt een blaadje op als een heel mooi propje. Kan je ook doen. De andere twee vouwen af en toe een kraanvogel met me mee, nadat ik ze een beetje heb moeten aanzwengelen;-)

Nu in de Coronatijd merk ik dat ik weer zo lekker aan het vouwen ben. Het geeft me de nodige focus, waar ik naar snak. En met die focus komt een bepaalde rust. Doordat mijn energie verandert, bespeur ik ook een toenemende rust bij mijn omgeving. En ik ben dol op de kleuren van de origami blaadjes, die je zo dissonant kan combineren. We maken deze Coronatijd samen een Senbazuru.

Senbazuru: 1000 kraanvogels vouwen, nou…maak er 100 van, vink al heel wat;-)

We lijken steeds meer open te staan voor levenslessen uit andere culturen. Vooral de inzichten voor een rustiger en kalmer leven uit Japan slaat aan. Ik denk omdat we zo bezig zijn met aandachtiger leven, ontspullen, het troostende en rustgevende van de natuur. Het gaat niet om het vergroten van je geluk, juist de combinatie van voor- en tegenspoed wordt ervaren als harmonie en een gevoel van geluk. Sterker nog, teveel geluk zou het vermogen beschadigen om op te krabbelen na grote tegenspoed. Oke, nou, wat me dan in ieder geval wat japans geluk geeft is vouwen.

Kunstproject Senbazuru: 1000 origami kraanvogels vouwen die bungelen aan nylon draad. Volgens een eeuwenoude Japanse legende brengt het vouwen van 1000 kraanvogels geluk, hoop, geloof en liefde in je leven. Ze maakten dit kunstwerk met een hele groep mensen voor bijvoorbeeld een goed doel of een trouwerij. Prachtig toch! Die kleurenschakering en dat kleurenverloop. Ik weet niet of het er 1000 worden, maar we gaan nog wel even door….want tja..coronatime….